هخامنشیان (727) : چرا ایران بدست اسکندر افتاد ؟ / ذلت نصیب مردمی است که در خاک خود با دشمن جنگیدند

چرا هخامنشیان ، ساقط شده ، و ایران بدست اسکندر افتاد ؟ / ذلت نصیب مردمی است که "در خانه خود" با دشمن جنگیدند

هخامنشیان (بخش727)

" ... در قسمتهای قبل ، برخی علل حمله اسکندر به ایران ، و نیز تصرف آن را برشمردیم .

در اینجا مورد مهم دیگری را از نظر می گذرانیم :

" ... تبی ها جمع شده تصمیم کردند که تا آخرین نفس بجنگند و حال آنکه می دانستند برتری (عددی) با قشون اسکندر است ؛ زیرا سپاه او مرکب بود از سی هزار پیاده و سه هزار سوار که تماما ورزیده بودند و اسکندر این عده را برای حمله به ایران حاضر کرده ، با کمال بی طاقتی منتظر بود که در یونان آرامشی برقرار گردد تا بتواند به آسیا برود . سپاه تبی از ده هزار نفر تجاوز نمی کرد ... ؛ زیرا اولا آتنی ها جز فرستادن اسلحه کمکی نکردند و لاسدمونی ها در ایستم منتظر بودند که ببینند عاقبت کار چه می شود .

اسکندر ... حمله را به شهر شروع کرد . جنگ خونین بود و تبی ها با کمی عده در مقابل قشون کثیرالعده و ورزیده ی مقدونی ها سخت پا فشردند و پس از آنکه تیرهایشان تمام شد با شمشیر جنگیدند و تیراندازان کرتی را رانده ، تا نزدیک اسکندر تعقیب کردند . در این حال چون اسکندر دید مقدونی ها از دلاوری تبی ها خسته و فرسوده شده اند ، امر کرد قشون تازه نفس او که در ذخیره مانده بود یعنی آخرین قسمت قشون او وارد کارزار شود . مقدونی های تازه نفس بر تبی ها تاختند ، با این امید که آنها را هزیمت خواهند داد ؛ ولی بر خلاف انتظار اسکندر و آنها ، تبی ها باز هم مقاومت کردند و کشتاری مهیب درگرفت ...

در این احوال که اسکندر از عاقبت کارزار نگران بود ناگاه دید که یکی از دروازه های کوچک تب نیمه باز است ، بی اینکه مستحفظ داشته باشد ؛ و فورا به پردیکاس امر کرد با عده ی خود داخل شهر گردد و او امر اسکندر را اجرا کرد . اما تبی ها که فالانژ اول مقدونی را از کار انداخته بودند و به فالانژ دوم پرداخته ، آنرا سخت عقب می نشاندند و نزدیک بود شاهد فتح را به آغوش کشند ناگاه خبر یافتند که دشمن داخل شهر شده و بر اثر آن تصمیم کردند عقب نشسته ، در درون دیوارهای شهر بجنگند . ولی این عقب نشینی به واسطه فشار دشمن به نحوی صورت گرفت که باعث شکست تبی ها گردید ... "

حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، ص 1109 - 1108

" ... چنانکه از وقایع بر می آید دربار ایران به واسطه اغتشاش داخلی یا از جهت اینکه اهمیت شایان به امور مقدونیه نمی داد ، به طوری که می بایست ، با یونانی ها بر ضد اسکندر مساعدت نکرده ، و الا ممکن بود اسکندر را چنان مشغول امور یونان بدارد که او نتواند به این طرف هلسپونت قدم نهد . مقاومت تبی ها در مقابل سپاه اسکندر که عده نفراتش به مراتب بیشتر بود ، به خوبی نشان می دهد که اگر لاسدمونی ها و سایر یونانی ها با پول ایران به موقع تجهیز می شدند ، مقدونی ها بهره مند نمی گشتند ؛ بخصوص اگر به خاطر آریم که عدم بهره مندی تبی ها هم با اینکه تنها بودند بالاخره از غفلت آنان و باز گذاردن در دروازه ی تب روی داد ، نه از شکستی در دشت نبرد . در اینجا بعکس مزیت و برتری با تب های قلیل العده بود . راست است که دربار ایران پول هایی به دموستن می رسانید ولی از آنجا که درد بزرگ را درمانی بزرگ بباید ، با سیصد یا ششصد تالان دموستن چه می توانست بکند و حال آنکه خزاین ایران در تخت جمشید ، شوش ، همدان و بابل از زر و سیم انباشته بود . بنابراین باید عقیده داشت که غفلت دربار ایران از امور یونان و مقدونیه یا ندادن اهمیت به آن ، چنانکه می بایست و می شایست ، یکی از جهات عمده ی غلبه ی اسکندر (بر ایران) به شمار می آید . "

همان ، ص 1118

###

همانطور که حضرت علی (ع) فرموده اند "ذلت نصیب مردمی است که در خانه خود با دشمن جنگیدند ."

1 . اگر هخامنشیان به اندازه کافی ، کمک مالی ، مستشاری یا لشکری به آتنی ها ، لاسدمونی ها و تبی ها (که متحدین ایران بودند) می رساندند ،

یا

2 . اگر تبی ها تماما دور از شهرشان می جنگیدند و مراقبت کرده ، نمی گذاشتند جنگ به داخل شهر بکشد ،

قطعا اسکندر نه تب را شکست می داد ، و نه آنقدر قدرت می گرفت که به ایران تجاوز کرده ، آنرا تصرف کند .

حکومت هخامنشی و ایران آن زمان ، آنجایی شکست خورد که به ملل متحد خود و به گروه های مقاومت ، کمک مالی و لشکری (یا مستشاری) مورد نیاز را نرساند و دور از خانه (=کشور) و مرزهای کشور خود ، با دشمن نجنگید .

جمهوری اسلامی و ایران این زمان ، به این دلیل دشمنان خود (اسراءیل ، امریکا ، داعش ، وهابیون و...) را شکست داد و امنیت و موجودیت ایران را حفظ کرد ، که کمک های لازم و کافی را از جهت مالی ، تسلیحاتی ، مستشاری و لشکری به ملل متحد خود و گروه های مقاومت در منطقه رسانید ؛ به دشمن ، بسیار دورتر از مرزهای ایران حمله برد ؛ و آنرا محدود کرد یا شکست داد .

@haghighat1357