هخامنشیان (970) : تکبر و اشرافیگری شاهان هخامنشی (و خانواده شان)

تکبر و اشرافیگری شاهان هخامنشی (و خانواده شان)

هخامنشیان (بخش970)

در کتاب ایران باستان می خوانیم :

" ... علاوه بر شکار ، ضیافت ها را باید از مهمترین (!) فعالیت های دربار به شمار آورد که در تمدن های خاور باستان ، رسمی دیرینه بود و پادشاهان پارسی هم آن را ادامه دادند . ضیافت ها ممکن بود به مناسبت های سیاسی یا اجتماعی برگزار شود . مدت و میزان تجمل ضیافت ها ، شمار مهمانان و تنوع غذاها همه نمایشگر اقتدار شاهانه بود (یعنی تجملاتی بود) . اگر ضیافت در سطح محلی برگزار می شد ، آنگاه اقتدار ساتراپ ها را به نمایش می گذاشت . ضیافت های رسمی شاه در جشن های ویژه ، مانند سالروز تولد شاه ، مراسم تاجگذاری شاه ، سالگرد آغاز پادشاهی و احتمالا جشن نوروز که در ماه فروردین بود ، بر پا می گردید .

در ضیافت های خصوصی دربار تنها برگزیدگان درباری به نزد شاه دعوت می شدند تا بر خوان او بنشینند . مخصوصا همسر شاه و پسرانش عنداللزوم افتخار (!) پیدا می کردند که سر سفره ی شاه حاضر شوند (1) . برای نجیب زادگان بسی مایه سربلندی و افتخار بود (2) که به سر سفره ی شاه دعوت شوند ؛ زیرا این افتخار نشان از نزدیکی خاص آنان با پادشاه داشت . هراکلیدس کومه ای رسم شگفت انگیز ضیافت را اینگونه وصف می کند :

"همه ی نجیب زادگانی که افتخار شرفیابی بر خوان گسترده ی شاه پارس را می یابند ، نخست شست و شو می کنند ، آنگاه جامه های سپید می پوشند و تقریبا نیمی از روز را در تدارک حضور در ضیافت شاه سپری می کنند . از این مدعوان به خوان شاه پارس ، برخی را میل بر آن است در فضای بیرونی و در معرض دید دیگران به صرف غذا بنشینند و برخی دیگر در کنار شاه در اندرونی غذا بخورند . ولی حتی اینان از حضور شاه محرومند ؛ زیرا آنجا دو اتاق رودرروی هم هست که در یکی شاه غذا می خورد و در دیگری مهمانان . شاه از پس پرده ای آویخته بر در می تواند میهمانان را ببیند ، اما خود از چشم آنان ناپیداست . با این حال در برخی از جشن های عمومی ، همه با شاه در تالاری بزرگ غذا می خورند ."

برای ضیافت شاه چند صد چارپای بزرگ و بره و غزال و پرندگانی چون غاز و قمری را سر می بریدند . انواع مختلف گندم و جو را برای پختن نان و شیرینی و همچنین انواع گوناگونی از روغن ، ادویه و گیاهان را برای تهیه غذا سفارش می دادند . نوشیدنی اصلی شراب بود ، ولی آبجو هم می نوشیدند . به احتمال بسیار زنان شاه ، ضیافت های جداگانه ای برای خود بر پا کرده باشند ؛ مثلا بنا به روایتی ، آرتیستونه ، همسر داریوش اول ، در مناسبتی 2000 کوارت شراب و 100 راس گوسفند از املاک شاه (به یکباره) دریافت نمود که شاید برای جشن خاصی بوده باشد . بنا به نوشته ای دیگر در کتاب استر ، همسر شاه ضیافتی برای زنان و در همان زمان ، خود شاه نیز ضیافتی برای مردان ترتیب داد . "

ایران باستان ، ماریا بروسیوس ، عیسی عبدی ، نشر ماهی ، چاپ 1388 ، صص 74 - 73

1 و 2 . یعنی معمولا شاه ، بدون حضور خانواده و دیگران غذا می خورد .

تذکر :

1 . این نوع رفتارها در ضیافت ها را مقایسه کنید با رفتار و ضیافت های پیامبران و امامان . ببینید چقدر تفاوت است . یک مورد اینست که پیامبران ، تکبر و اشرافیگری نداشتند و بر روی زمین و در کنار مردم غذا می خوردند و غذایشان ، نه تنها از پایین ترین سطح مردم جامعه بهتر نبود ، بلکه ساده تر بود .

2 . با خواندن این سند متوجه یک نکته دیگر هم می شوید : ناهمخوانی دیگری از مواضع کوروش پرستان با مواضع و اقدامات هخامنشیان . کوروش پرستان دایما به ضیافت و نذری دادن مردم در ماه رمضان و محرم حمله و نهی می کنند (البته هدف کوروش پرستان ، مقابله با اسلام و احکام اسلامی است) .

اکنون معلوم شد که ضیافت دادن به مردم ، توسط هخامنشیان هم انجام می شده .

البته ضیافت های شاهان هخامنشی برای خودنمایی ، و همراه با تجملگرایی و اشرافیگری بی حد و حصر بوده ؛ اما ضیافت مسلمانان ، نسبتا ساده ، و با هدف اطعام فقرا در حد گسترده ، و اهداف الهی است .

تفاوت از زمین تا آسمان است .

###############

کانال حقیقت

https://telegram.me/haghighat1357