هخامنشیان (886) : شرک و خرافات در اعتقادات ایرانیان باستان ، خصوصا زرتشتیان

شرک و خرافات در اعتقادات ایرانیان باستان ، خصوصا زرتشتیان

هخامنشیان (بخش886)

" نوشته های پلوتارک (درباره اعتقادات ایرانیان عصر هخامنشی) : مورخ مذکور در فصلی که راجع به ایزیس و ازیریس است چنین گوید : بعضی (یعنی زرتشتیان) به دو خدا ، مانند دو خالقی که رقیب یکدیگر باشند قاءلند : خالق چیزهای خوب و خالق چیزهای بی مصرف . برخی اولی را خدای قادر می نامند و دومی را عفریت . زرتشت که مغ بود و چنانکه گویند پنج هزار سال قبل از جنگ ترووا می زیست (6000سال ق . م) چنین گفته ؛ ولی حالا اولی را هرمازس و دومی را آریمانیوس می نامند و او (یعنی زرتشت) گفت که اولی به روشنایی بیش از هر چیز دیگر که حس بشود شباهت دارد و دومی به تاریکی و جهل . در وسط آن دو وجود ، میترس است و به همین جهت پارسی ها او را مهر میانجی می نامند .

او آموخت که اولی را ستایش کنند ، برای او نیاز دهند و سپاس او را گذارند . برای دومی نیز نیاز دهند تا ناخوشی و هر چیز تاریک را از خود دور دارند ؛ بدین ترتیب که گیاهی را موسوم به ام می در هاون بکوبند و از هادس و تاریکی یاری بطلبند و بعد گیاه کوبیده را با خون گرگی که کشته اند مخلوط کرده ، به محلی که آفتاب نمی بیند برده ، دور بریزند . بعض نباتات را آنها (یعنی پیروان مذهب زرتشتی) از خدای خوبی می دانند و برخی از عفریت . از حیوانات هم بعضی مانند سگ و پرنده و خارپشت مخلوق اولی هستند . موش آبی مخلوق دومی است و کشتن این حیوان را عملی صالح می دانند . آنها (یعنی مغ ها) گفته های زیاد راجع به خدایان دارند . مثلا گویند که هرمازس از روشنایی محض پدید آمد و آریمانیوس از تاریکی ؛ و این دو وجود با هم در جنگ شدند . هرمازس شش خدا خلق کرد :

1 . اراده نیک

2 . راستی

3 . حکومت خوب .

از سایرین ، یکی خدای حکمت است ؛ دیگری خدای رفاه و ثروت ؛ و سومی خدای لذایذ از چیزهای زیبا .

آریمانیوس هم از راه رقابت در مقابل این وجودهای خوب ، وجودهای بد آفرید . پس از آن هرمازس ، خود را سه برابر بزرگ کرد و از آفتاب دور شد ؛ بقدری که آفتاب از زمین دور است و آسمان را با ستاره ها پرستید و شعرای یمانی را در جلو ستارگان برای پاسبانی و تفتیش گماشت ؛ و پس از اینکه 24 الهه آفرید آنها را در تخمی نهاد . ولی موجوداتی که آریمانیوس زاده بود و به همان عده بودند تخم را سوراخ کردند و از این زمان بدی با خوبی مخلوط شد ؛ ولی زمانی خواهد آمد که آریمانیوس خالق بلیات و قحطی ، مغلوب و رانده خواهد گشت . پس از آن زمین صاف و مسطح گردیده ، مردم دارای یک زندگانی و یک مال خواهند بود و همه با سعادتمندی به یک زبان حرف خواهند زد .

تءوپومپوس گوید : "موافق عقیده ی مغ ها در مدت سه هزار سال یکی از این دو الهه اداره می کرد و دیگری اداره می شد .در سه هزار سالی که بعد آمد ، آنها در جنگ و جدال شدند ؛ ولی بالاخره هادس مغلوب و انسان خوشبخت خواهد شد ؛ چنانکه به غذا احتیاج نخواهد داشت و سایه نخواهد افکند . بعد خدایی که باعث این چیزها شده ، در موسمی استراحت خواهد کرد ... "

حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، صص 1361 - 1359

###############

کانال حقیقت

https://telegram.me/haghighat1357