هخامنشیان (891) : قربانی ، امری رایج در ایران باستان

قربانی ، امری رایج در ایران باستان

هخامنشیان (بخش891)

" ... نویسنده ی مزبور (استرابون) چنین گوید : پارسی ها ... آسمان را زءوس (1) می دانند و قربانی در جاهای بلند به عمل می آید . آنها آفتاب را هم ستایش کرده ، آن را میتراس نامند و نیز ماه و آفرودیت (رب النوع وجاهت در یونان) و آتش و زمین و باد و آب را می ستایند (استرابون به جای ناهید یا آناهیتا آفرودیت را ذکر کرده) . آنها در جای پاک قربانی می کنند و قبلا دعاهایی می خوانند و حیوان قربانی را با ریاحین می آرایند . مغی که مراسم قربانی را به جا می آورد گوشت حیوان را قطعه قطعه می کند و بعد هر کس سهم خود را گرفته ، به خانه اش بر می گردد ...

آنها بین آتش و آب از حیث مراسم قربانی تفاوتی قاءلند . برای آتش چوب های خشکی که پوست آنرا کنده اند استعمال و آنرا چرب می کنند . بعد ، از پایین خرمن هیزم را روشن می کنند و روغن روی آن می ریزند بی اینکه هوا بدمند . اگر کسی به آتش هوا بدمد یا مرده را حمل کند و یا روی آتش فضاله بیفکند او را می کشند .

اما برای آب ؛ وقتی که آنها به دریاچه یا رود و یا چشمه ای رسیدند گودالی می کنند و روی آن حیوان را می کشند و مواظبند که خون به آب ترشح نکند . بعد مغ ها گوشت را روی مورد یا شاخه های درخت غار می گذارند و عصای خود را به آن می رسانند و سرودهایی خوانده ، روغنی را که با شیر و عسل مخلوط کرده اند به زمین می ریزند . پس از آن ، مدتی مدید باز سرود می خوانند . در این حال دسته ای از ترکه های درخت گز به دست دارند .

در کاپادوکیه (ایالتی از ایالات ایران هخامنشی) طایفه ی مغ ها کثیرالعده است و اینها را کاهنان آتش می نامند . معابد خدایان پارسی نیز زیاد است . چاقو هنگام قربان کردن استعمال نمی کنند ؛ بل حیوان را با هیزم یا دسته هاون می زنند . در اینجاها معابدی هست که هر کدام مانند محوطه ای است و در وسط آن محرابی و روی آن خاکستری زیاد . مغ ها مواظبند که آتش خاموش نشود . آنها روزها به این معابد آمده و تقریبا هر ساعت یک مرتبه در جلو آتش سرود می خوانند . در این حال دسته ای از ترکه ها به دست و یک باشلق نمدی به سر دارند و اطراف آن از سمت دو گونه شان آویزان است ، به حدی که لب ها را می پوشاند . همین آداب در معابد (بت) آناهیتا و اومانوس نیز به عمل می آید . اینها هم محوطه هایی از چوب و صورت چوبین (=بت) اومانوس را در موقعی که دسته حرکت می کند حرکت می دهند .

... آنها مردگان را پس از آنکه موم مالیدند دفن می کنند ؛ ولی مغ ها مردگان خود را دفن نمی کنند ، بل می گذارند تا اجساد را طیور بدرد . "

حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، صص 1359 - 1358

1 . مورخین یونانی ، اهورامزدای ایرانیان باستان را زءوس می خواندند .

###############

کانال حقیقت

https://telegram.me/haghighat1357