هخامنشیان (812) : بهره وری اسکندر کبیر : غلبه 47هزار سپاهی اسکندر بر 245هزار سپاهی داریوش

بهره وری اسکندر کبیر :

غلبه 47هزار سپاهی اسکندر بر 245هزار سپاهی داریوش

هخامنشیان (بخش812)

" ... عده نفرات قشون اسکندر (در جنگ گوگمل) را چهل هزار پیاده و هفت هزار سوار نوشته اند . "

حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، ص 1244

" ... عده ی قشون ایران را در این جنگ (گوگمل) مورخین یونانی و رومی ، مختلف نوشته اند و اگرچه ارقامی که ذکر کرده اند چنانکه در موارد دیگر نظایر آنرا تذکر داده ایم (در تعداد سپاهیان) اغراق آمیز است ، باز برای اطلاع از اغراق نویسی آنها روایت هر یک را ذکر می کنیم . آریان چنانکه گذشت ، گوید پیاده نظام یک میلیون و سواره نظام چهارصد هزار نفر بود . پلوتارک عده ی هر دو را یک میلیون دانسته . دیودور پیاده نظام را هشتصد هزار و سواره نظام را دویست هزار نفر . ژوستن پیاده نظام را چهارصد هزار و سواره نظام را صد هزار نفر . کنت کورث پیاده نظام را دویست هزار و سواره نظام را چهل و پنج هزار . شاید ارقام کنت کورث موافق حقیقت باشد (کلا تاریخ کنت کورث در اکثر قریب به اتفاق مواقع ، به حقیقت نزدیک تر است) .

وحشت مقدونی ها : در این احوال (بخاطر لشکر عظیم هخامنشی) چنانکه مورخ رومی گوید وحشتی بر قشون اسکندر مستولی شد : سربازان مقدونی بی اختیار دچار اضطراب گشتند و یک ترس نهانی در دل مقدونی ها جا گرفت . اگر مازه که مامور حفظ راه بود ، در این موقع به قشون مقدونی حمله می کرد می توانست شکستی بر آنها وارد آرد ؛ ولی او جایی را روی یک بلندی اشغال کرده ، خشنود بود که اسکندر به او حمله نمی کند !(1) "

حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، ص 1239

1 . چیزی که از این اسناد و دیگر مطالب کتاب - خصوصا وحشت سپاه اسکندر پس از دیدن لشکر عظیم داریوش هخامنشی - مشخص است ، اینست که تعداد سپاهیان داریوش ، چند برابر سپاه اسکندر بوده است .

و اینکه اسکندر با تعداد کم بر چنین لشکر عظیمی غلبه کرد ، نشان از کارآیی ، قدرت مدیریت و بهره وری بالای او و نیز آمادگی رزمی قوای او دارد . هر کدام از اعضای سپاه اسکندر ، حداقل ، معادل پنج نفر از سپاهیان داریوش بوده است .

ضعف مدیریت داریوش ، و ناتوانی سپاهیانش موقعی محرزتر می شود که بدانید اسکندر با قرض - و سرمایه زیر صفر - وارد این جنگ شد ، در حالیکه داریوش ، ثروتمندترین شخص جهان در آن زمان بوده . و اسکندر بخاطر دوری از وطن خود و سوخته شدن آذوقه هایش (به دستور داریوش) ، در موقعیت بسیار بدی نسبت به داریوش بوده (که در وطن خود بوده و سپاهش به همه نوع آذوقه ای دسترسی داشته است) .

راحت طلبی ، اشرافیگری و زن صفتی ، با حکومت هخامنشیان کاری کرد که پس از عمری چپاول ، غارت ملتها و قتل عام انسانهای بی گناه بسیار ، اینگونه ذلت بار شکست خورد و روز مرگ و سقوطش فرا رسید .

###############

کانال حقیقت

https://telegram.me/haghighat1357