هخامنشیان (731) : اهمیت جنگ با دشمن در خارج ایران ، بجای جنگ در داخل

ممنن می توانست جلوی تصرف ایران بدست اسکندر را بگیرد / اهمیت جنگ با دشمن در خارج از ایران ، بجای جنگ در داخل

هخامنشیان (بخش731)

" ... سرداران ایران یعنی ولات لیدیه و فریگیه و کاپادوکیه که می بایست در کنار هلسپونت قوای خود را به کار برده ، نگذارند اسکندر به طرف آسیا بگذرد چون دیر رسیدند ، این موقع(یت) فوت شد و حالا جمع شده مشورت کردند که به چه نحو باید جنگید .

ممنن یونانی عقیده داشت که باید عقب نشست ، شهرها و دهات را آتش زد و آنچه آذوقه در سر راه اسکندر است معدوم کرد تا او نتواند به درون قاره داخل شود و از طرف دیگر ، جنگ را باید به اروپا برده ، قشون بری و بحری ایران را در مقدونیه (سرزمین خود دشمن) بکار انداخت . ممنن برای تایید عقیده ی خود می گفت که مقدونی ها بیش از یک ماه آذوقه و پول ندارند . وقتی که دیدند که آذوقه نیست و ما تمامی آنچه را که به کار آنها می آمد با خود برده یا معدوم کرده ایم ، چاره جز عقب نشینی ندارند . ولی اگر جنگ کنیم از دو حال خارج نیست . هرگاه مغلوب شدیم که تمام صفحات دریایی بدست اسکندر خواهد افتاد و اگر غالب آمدیم بیش از آنچه داریم نخواهیم داشت . اما برای جنگ وضع دشمن به مراتب بهتر از ماست ؛ زیرا اولا سپاهیان مقدونی به واسطه ی ورزیدگی از ما قوی ترند . ثانیا خود پادشاه مقدونی در راس آنهاست و حال آنکه داریوش اینجا نیست و شکی نیست که در حضور پادشاه ، سپاهیان بیشتر فداکاری می کنند .

بالاخره این اصل مسلم است که "جنگ در مملکت دیگری بهتر از جنگ در مملکت خودی است" و بنابراین وضع ما در مملکت مقدونی ، بهتر از وضع کنونی ما خواهد بود .

سرداران ایران رای ممنن را نپسندیده ، چنین گفتند : این نقشه برای ممنن خوب است ، زیرا جنگ به طول می انجامد و او بیشتر پول و عطایا از شاه خواهد گرفت ؛ ولی برای ایرانیان این نوع جنگ شرم آور است ؛ زیرا در این صورت ما باید مردمانی را که نگاهداری آنان بر عهده ی ماست ، به خودشان واگذاریم و این خیانتی است که جواب آنرا در پیشگاه شاه نتوانیم داد ؛ زیرا خود شاه نقشه ی جنگ را طور دیگر ریخته .

یکی از جهات رد شدن عقیده ی ممنن این بود که آرسیت والی فریگیه گفت من اجازه نمی دهم حتی یک کلبه را در ایالت من بسوزانید .

... عقیده ی سرداران ایرانی که عقب نشینی باعث تطویل جنگ خواهد بود و اشاره به نقشه ای که دربار کشیده و نیز این نکته که سرداران به موقع در کنار هلسپونت حاضر نشدند نشان می دهد که دربار و سرداران ایران ، اهمیت زیاد به حمله اسکندر نمی داده اند و تدارکات متناسب با اهمیت موقع(یت) نبوده . نقشه ای که ممنن پیشنهاد کرده بود اگر اجرا می شد راست است که مردم زیادی را از هستی ساقط می ساخت (1) ولی نیز باید گفت که ضربت مهلکی به قشون اسکندر وارد می کرد .

... به هر حال عقیده ی ممنن رد شد ... "

حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، صص 1123 - 1122

1 . اگر مردم شهرها و روستاها را از منطقه خارج می کردند ، احدی از مردم از بین نمی رفت .

تامین مالی آنها برای شروع زندگی و امکانات جدید را هم حکومت ثروتمند هخامنشی می توانست براحتی انجام دهد . ولی حکومت هخامنشی ، خیلی بیشتر از آنکه به فکر مردم باشد به خود فکر می کرد .

در هر حال اگر نظر ممنن عملی می شد می توانست جلوی تصرف ایران بدست اسکندر را بگیرد ؛ و حفظ کشور ، ارزش آتش زدن موقتی چند شهر و روستا - البته پس از تخلیه آنها از مردم - را داشت .

نکته ی مهم دیگری که ممنن به آن اشاره کرده : "این اصل مسلم است که جنگ در مملکت دیگری ، بهتر از جنگ در مملکت خودی است" .

معلوم است این اصل - رودررویی با دشمن در مملکت دیگر ، بجای رودررویی در ایران - (که توسط جمهوری اسلامی ، در سوریه ، فلسطین ، عراق ، لبنان و ... انجام شد و سبب نابودی و تضعیف دشمنان ایران - داعش و اسراءیل - و جلوگیری از پیشروی و تجاوز آنان به ایران گردید) در آن زمان هم وجود داشته ؛ و بی تدبیری خود هخامنشیان و عدم حمایت لازم از ملل و گروه های مقاومت - چون تبی ها و آتنی ها - سبب قدرتمندتر شدن اسکندر و پیشروی او به سمت ایران شد که در نهایت سبب تصرف ایران گردید .

بیهوده نیست که کوروش پرستان - مزدوران صهیونیسم - در فضای مجازی تلاش می کنند با مقابله با "استفاده ایران از این اصل (رودررویی با دشمن ، پیش از ورود به ایران)" ، همان بلایی که دشمنان ، سر هخامنشیان و ایران باستان آوردند اکنون سر جمهوری اسلامی و ایران فعلی آورند .

بخاطر بسپارید "ملتی که از تاریخ درس نگیرد ، محکوم به تکرار تاریخ است."

#حمایت_ایران_از_مقاومت

#حمایت_از_موجودیت_و_امنیت_ایران_است

###############

کانال حقیقت

https://telegram.me/haghighat1357