اذعان پیرنیای باستانگرا به بی قیدی و سستی داریوش سوم هخامنشی
هخامنشیان (بخش744)
حسن پیرنیا در موقعیت های مختلف حمله اسکندر به ایالات ایران باستان ، با استناد به منابع دست اول تاریخی ، از سستی و اهمال سرداران و شاه هخامنشی - که سبب تصرف ایران بدست اسکندر شد - سخن می گوید . یکی از آن موارد :
" ... در این احوال ایرانی ها و یونانی هایی که با آنها بودند در شهر مجلسی برای مشورت آراستند تا در باب اوضاع و کاری که باید کرد شور کنند ؛ زیرا در این تردیدی نبود که محاصره هر قدر طول بکشد اسکندر از تصرف شهر (هالیکارناس) منصرف نخواهد شد . افی یالت که روحا و جسما قوی بود گفت : "محاصره ی طولانی ضررهایی دارد که جبران پذیر نیست . به جای اینکه ما در شهر نشسته ، به دفاع پردازیم و خرد خرد از قوای ما بکاهد ، بهتر این است که عده ای از سپاهیان اجیر شجاع را برداشته ، بیرون رویم و نبردی مردانه با دشمن کنیم تا مگر فتح را از چنگ دشمن برباییم . اجرای این پیشنهاد ظاهرا سخت و مشکل ، ولی در واقع امر بس آسان است . زیرا مقدونی ها انتظار هر چیز را دارند جز این که من پیشنهاد می کنم و وقتی که سیل مردان جنگی به جانب آنها جاری شد ، آنها را با خود خواهد برد ."
ممنن (یونانی) هر چند مردی بود با حزم ، و نقشه های تهورآمیز را نمی پسندید ولی در این موقع با افی یالت مخالفت نکرد زیرا امید نداشت کمکی در آتیه ی نزدیک برسد (1) و نیز معلوم بود که محصورین بر اثر محاصره بالاخره در موقع(یت) بسیار بدی واقع خواهند شد . بنابراین تصور می کرد که شاید جرات و جلادت کاری بکند (بی قیدی و اهمال رجال ایران آن روز واقعا حیرت آور است : در می لت بحریه قوی ایران به کار نیفتاد و در اینجا قوه نرسانیدند) . "
حسن پیرنیا ، ایران باستان ، جلد دوم ، انتشارات افراسیاب ، چاپ نهم ، ص 1143
1 . سستی و بی تدبیری داریوش سوم هخامنشی ، در اینجا واضح است .
###############
کانال حقیقت
https://telegram.me/haghighat1357
برچسب:
نویسنده: فاطمه زارعیان