هخامنشیان (447) : شرک ، کفر ، بت پرستی در ایران باستان ، و تحریف دین زرتشت از نظر والتر هینتس
شرک ، کفر ، بت پرستی در ایران باستان و تحریف دین زرتشت از نظر والتر هینتس هخامنشیان (بخش447) " ... ظاهرا بیشتر پارسیان از این رو به این کیش نو (نو در ایران باستان ، نه اکنون) یعنی زرتشتی گرویدند که دو شهریار بزرگشان کوروش و داریوش به آن درآمده بودند (1) ؛ کیشی که به وجود خدایی یکتا در مقام آفریننده ی آسمان و زمین ، یعنی به اهورامزدا ، قاءل بود . اما ایزدان دوره ی کهن شرک و پیشاپیش آنان میثره (2) و (بت) آناهیتا هنوز در دل ایرانیان محفوظ بودند . روحانیان محلی ، مغان - همانگونه که در کتاب اول آمد - به هر شیوه ی ممکن می کوشیدند که آیین از راه رسیده ی زرتشت را نیست و نابود کنند ... شخص داریوش هم نمی توانست روحانیت جاافتاده ی کهن (یعنی مغان مشرک) را کاملا از ریشه و بن برکند (و روحانیون زرتشتی را به جایشان بنشاند) . آنها در روزگار شهریاری او هم دزدانه پیش می خزیدند . در زمان خشایارشا (486 - ...
ادامه مطلب